موسيقي مازني
در كنار برنج خوش بو و خوش طعم مازندران كه بستهبسته روانه شهرهاي ديگر ميشود، موسيقي مازندران هم در دل خيلي از ايرانيها جا خوش كرده است.
آوازهاي محلي با گستره موسيقياش نشان از نشاط و طبع شاعرانه مازنيها ميدهد.
در اشعار و ملوديهاي مازندراني خصيصههاي اقليمي و طبيعي به وضوح ديده ميشود و عناصر زنده و ملموس طبيعت، ناهمواريها، كوه، جنگل، دريا و كار دامداري و كشاورزي در هنرهاي مختلف منطقه نمود دارد.
مازندران به دليل گستردگي طول جغرافيايي و حضور اقوام و فرهنگهاي متفاوت و همچنين همجواري با برخي اقوام و... طوايف داخلي و خارجي از فرهنگهاي مختلفي تاثير پذيرفته و به همين خاطر موسيقي بومي و محلي اين منطقه، چه به لحاظ ساختاري و چه از نظر ويژگيهاي قومي، پر تعداد و گوناگون است.
احمد محسنپور كارشناس موسيقي مازندران درباره موسيقي امروز اين خطه ميگويد: «امروزه اصليترين موسيقي مازندراني در بخش ميانه است كه از ساري تا نور ادامه دارد و اميري، كتولي، موسيقي چوپاني و موسيقي مربوط به جشنهايي مانند «حيدربيگ»، «جلو داري» و «سماع حال» به اين بخش تعلق دارد. »
اين كارشناس موسيقي ميگويد: «اين موسيقي كه اكنون با آن روبرو هستيم در مسير زندگي پيوسته دستخوش تغييراتي شده و به سبكهاي مختلف درآمده تا شكل امروزي به خود گرفته است. ملوديسازي يا نغمهپردازي در ذات موسيقي شرق وجود دارد و به شيوه بداهه نوازي تبلور مييابد.
از قديم براي هر بخش از زندگي اجتماعي موسيقي خاصي وجود داشت و از موسيقي استفاده بيشتري ميشد، اكنون اين كليگرايي كه در موسيقي ما بهوجود آمده موجب شده تا گسترش موسيقي ما در زمينه زندگي اجتماعي مطلوب و ايدهآل نباشد. »
موسيقي مازندران هم مانند ديگر موسيقي نواحي ايران داراي حزن و غمي نهفته در بطن خود است. محسنپور در اين باره ميگويد: «حزنانگيزي در موسيقي مازندران بازتابي از روان هنرمندان منطقه است كه خود ريشه در شرايط اجتماعي دارد. با اين حال در موسيقي مازندران هر كسي ميتواند خط ملودي را به هر سويي كه ميخواهد در جهت حزن و اندوه يا سرور و شادي هدايت كند.»
مازندران هميشه داراي موسيقيشناسان برجستهاي بود كه نه تنها در استان بلكه در سطح كشور نيز جزو برترينها هستند كه از آن جمله ميتوان از شادروان حبيبالله بديعي، زندهياد لطفالله مجد، استاد فرهنگ شريف و مرحوم عماد رام نام برد.
همچنين از هنرمنداني كه در عرصه موسيقي سنتي و بومي در سطح مازندران تاثيرگذار بودند ميتوان به شادروان ذبيحالله مقوم، كيكاووس افسري، جهانگير بريماني، هادي صميمي، جهانگير دوانلو، احمد محسنپور، جمشيد قلينژاد، زندهياد رستگار ملكپور، وليالله عمراني، اسماعيل عمراني، علي اشكان، احمد بختياري، نصرتالله ذوقي، شادروان احمد مستوفي، حسين طيبي و ابوالحسن خوشرو اشاره كرد.
* نام و نام خانوادگی : ابوالحسن خوشرو
* متولد : ۱۳۲۵/۰۰/۰۰
* محل تولد : قائمشهر ،روستای ساروکلا
* تحصیلات : فارغ التحصیل هنرستان موسیقی تهران
* وضعیت : متاهل
* ساکن : قایم شهر
* شروع فعالیت هنری : ۱۳۳۹
توضیحات : فرزند ابوطالب ،ازکودکی به نواختن لله وا یا نی چوپانی مازندران پرداخت وبرای تکمیل دانش موسیقی خود ازهنرستان موسیقی تهرات فارغ التحصیل شد . درسال 1339یک گروه موسیقی تشکیل داد وازسال 1345با رادیو مرکز استان همکاری کرد وباتشکیل گروه موسیقی روجا"ستاره صبح "درسال 1350فعالیت فعالیت هنری اش گسترش یافت . اوسرپرستی گروه امیرپازواری رانیز بعهده داشت وبه عنوان خواننده ونوازنده لله وا درمازندران (ناحیه مرکزی )شهرت یافت . کاست های کوچ ،مشتی،حامد ،هژبرسلطان ،نرگس جار،شوار،تش سما ،رقص های مازندران ومادرمه از آثار او هستند . شرکت درجشنواره های آیینه وآواز، حماسی ونواحی کرمان ،ودیگر جشنواره های بین المللی نظیرجشنواره موتسترآلمان واجرادربرنامه ی ترقه ازدیگر فعالیت های هنری او به شمار میروند که درهمه آنها جایزه ی نوازنده وخواننده ی برترولوح سپاس دریافت داشته است . اواز خلیل طهماسبی نوازنده لله واوخواننده بزرگ مازندران رادرحیات هنری خود موثر و الهام بخش می داند واز آقاجان فیوج زاده وحسین علیزاده وسلیمان اسدیبزرگان موسیقی مازندران به نیکی یاد می کند .این هنرمند ناموردراجرای کیجاجانها وآوازهای مازندرانی وتلفیقی ازشیوه های استادان قدیم و نیزسبک ولحن شخصی خود را ارایه می کند واین ویژگی ،اورا ازدیکران متمایز وبرجسته می نماید.
